A-Ki

ได้เดินทางไปทั่วประเทศเป็นครั้งแรก พร้อมกับภารกิจ การงานที่ตามติดตัว งานไม่ได้หนักหนาอะไร แถมยังสนุกสนาน เสียด้วยซ้ำ การเดินทางที่เห็นแต่ถนน รถตู้ กับเครื่องบินอยู่ตลอดเวลา นอนหลับไม่ซ้ำโรงแรม ให้ความรู้สึกแปลกๆ ชั้นรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเริ่มออกเดินทางค้นหาอะไรซักอย่าง..(ที่ไม่ได้เกี่ยวกับงาน)...

การได้อยู่คนเดียว(จิงๆ แบบที่ไม่มีคน หรือเรื่องอะไรมาวุ่นในสมอง) ทำให้สมองว่างจากงาน แต่กลับวุ่นวายในความคิด คิด คิด แล้วก็คิด จนบางทีตัวเองยังตอบไม่ได้ว่าคิดอะไรอยู่ รู้แต่เพียงว่ากำลังคิด!!!

คิดถึงตัวเอง คิดถึงชีวิตข้างหน้า คิดถึงสิ่งที่ฝันเมื่อคืน และคิดถึง อื่นๆ อีกมากมาย

เมื่อเราเริ่มต้นคิด ก็มักจะหยุดไม่ได้ ชั้นไม่รู้ว่าตัวเองเริ่มเข้าสู่อาการคิดไม่ตกแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ บ่อยครั้งที่ปล่อยตัวเองนิ่งๆ ลอยๆ เหมือนคนไม่รู้จุดหมาย หรือแม้แต่ปล่อยน้ำตาให้ไหลไป อย่างไร้เหตุผลเช่นกัน

ชั้นอาจจะเป็นคนขี้เหงาที่บอกตัวเองว่า ไม่ได้เป็นอะไร

ชั้นอาจจะเป็นคนขี้แยที่บอกตัวเองว่า แค่เป็นคน sensitive

ชั้นอาจจะเป็นคนอ่อนแอที่บอกตัวเองว่า เข้มแข็งเข้าไว้

ชั้นก็เป็นแค่นั้นแหล่ะ แค่คนที่ต้องการบางสิ่งมาเติมเต็ม แต่เบื่อที่จะค้นหา เบื่อที่จะรอคอย และเบื่อที่จะต้องปลอบ และกอดตัวเองทุกครั้ง ที่หวัง..แล้วมันไม่ได้เป็นอย่างหวัง